Anime cliche no3- Το σύνδρομο του ορφανού (a.k.a “το ράμεν και η μοναξιά” σύνδρομο)

Όπως όλοι ξέρουμε, τα anime προσπαθούν όσο γίνεται να αποφεύγουν normal καταστάσεις με εξαίρεση την σχολική καθημερινότητα (αυτό είναι ένα cliché από μόνο του) η οποία όσο να ναι είναι βγαλμένη απ’ τη πραγματικότητα. Βέβαια, τώρα που το σκέφτομαι, ε…ναι. Ζόμπι, τέρατα, άγγελοι, δαίμονες, φαντάσματα, βαμπίρ, άνθρωποι που μεταμορφώνονταν σε ζώα και σατανάδες, όλοι μια καλή παρέα ήμασταν στο σχολείο.

Yokai_Academy
Το σχολείο που πήγαινα όταν πήγαινα σχολείο

Τέλος πάντων. Το the point. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι το να έχει ο πρωταγωνιστής (κυρίως αυτός, αλλά και άλλοι χαρακτήρες) ένα συνηθισμένο background είναι πολυτέλεια για τα anime. Η περίπτωση να ζει με 2 ζωντανούς γονείς είναι αρκετές φορές ανύπαρκτη. Αυτά είναι για τους φλώρους. Ή θα χουν πεθάνει και οι 2 γονείς του, ή μόνο ο ένας, ή δε θα τους έχει γνωρίσει ποτέ, ή θα ζει μόνο με τον έναν, ή θα τον μισεί ο ένας που ζει, ή απλά δεν υπάρχουν (δεν αναφέρονται-εμφανίζονται πουθενά), όπως και να χει οι γονείς των πρωταγωνιστών είναι ένας ρόλος ανάπηρος. Ανάπηρος όσο ένα πιτόγυρο χωρίς κρέας (νηστίσιμο). Ανάπηρος όσο αυτός που παραγγέλνει το πιτόγυρο χωρίς κρέας (νηστίσιμο). Πάνω κάτω το πιάσατε το νόημα.

Ξέφυγα πάλι. Όπως έλεγα λοιπόν, η ορφανιά ή η ψευδοορφανιά είναι ένα χαρακτηρίστικο που συναντάται συχνά, κυρίως με σκοπό να δημιουργήσει συναισθήματα συμπόνιας κι επομένως συμπάθειας προς τους main characters. Και ίσως μερικές φορές για να κάνει το ρόλο των φίλων (τους οποίους ο πρωταγωνιστής καυλώνει να προστατεύει) πιο σημαντικό μιας κι έχουν να καλύψουν ένα επιπλέον κενό. Γιατί στο κάτω κάτω, τι να τον κάνεις τον άλλον αν δεν κλαίει για τη μοναξιά του τρώγοντας ράμεν;

animepaper.net_vector-standard-anime-naruto-kage-bushin-naruto-79693-calibre556-preview-277dff04
Forever A Clone

Άλλοι χαρακτήρες που πρέπει να τους κεράσουμε μια κούπα ράμεν:

Nura Rikuo (Nurarihyon No Mago), Allen Walker (D.Gray-Man), Aikawa Maki (Air Master), Daimon Kaito (Phi Brain: Kami No Puzzle), Oz Vessalius (Pandora Hearts), Ed & Al Elric (Full Metal Alchemist), Kurosaki Ichigo (Bleach), Sasha (Seikon No Qwaser).

τα προηγούμενο εδώ

Advertisements

4 thoughts on “Anime cliche no3- Το σύνδρομο του ορφανού (a.k.a “το ράμεν και η μοναξιά” σύνδρομο)

  1. Βασικά το κάνοουν για να έχουν τους πρωταγωνιστές πιο ελεύθερους να κάνουν ότι θέλουν, είναι μια γνωστή τακτική από τη λογοτεχνία ακόμη, τα παιδιά ταυτίζονται με τον χαρακτήρα και εξαφανίζονται τα λογικά φυσκά εμπόδια που θα έκαναν την εξέλιξη πιο ρεαλιστική.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s