Το κινηματογραφικό μάτι- η περίπτωση του θρίλερ

Η λειτουργία της κάμερας στο σινεμά συνίσταται στο να αποσπά ένα κομμάτι του κόσμου από τον περιβάλλοντα χώρο, να διαχωρίζει ένα σύνολο στοιχείων από το context τους και να τα οργανώνει σε μια ενότητα, την κινηματογραφική εικόνα. Με τρόπο αντίστοιχο με αυτόν του κάδρου, οριοθετεί ένα μέσα και ένα έξω. Το framing της κάμερας περικλείει και αποκλείει ταυτόχρονα καθορίζοντας ποιες οντότητες θα αποτελέσουν στοιχεία του συνόλου-εικόνα και ποιες θα τοποθετηθούν εκτός-πεδίου.

Pennywise-Horror-Movie-Villains

Το θρίλερ, είναι το κινηματογραφικό είδος που βασίζεται περισσότερο από τα υπόλοιπα στο να αξιοποιεί αυτό το μέσα-έξω που παράγει η κάμερα. Στο θρίλερ, η αγωνία, η ατμόσφαιρα και ο φόβος παράγονται στον θεατή ως συναισθήματα συνήθως όχι τόσο από αυτά που φαίνονται στην εικόνα,αλλά από αυτά που αποκλείονται. Αυτό που προξενεί τη μεγαλύτερη ανησυχία δεν είναι το ορατό,αλλά το μη-ορατό, αυτό που αφήνεται έξω από την εικόνα αλλά αποκτά μια λανθάνουσα ύπαρξη, στοιχειώνει με την μη-ορατότητά του. Δεν ακούγεται, δεν βλέπεται, αλλά με κάποιο τρόπο απολαμβάνει μια φαντασματική ύπαρξη. Δεν είναι ούτε καθαρή παρουσία, ούτε καθαρή απουσία, αλλά κινείται στο όριο μεταξύ του μέσα και του έξω. Μέσω αυτής της ιδιότυπης »παρουσία της απουσίας»,παράγεται στον θεατή η αίσθηση ότι κάτι είναι παρόν που όμως ακόμα δεν έχει γίνει ορατό.
Horror-Movie-Wishlist-The-Eye-horror-movies-9157670-2100-1400
Για να παραχθεί μια τέτοια συναισθηματική κατάσταση πρέπει η απόσταση μεταξύ της κάμερας και του ηθοποιού να είναι μικρή, έτσι ώστε η οπτική γωνία λήψης της κάμερας (που ταυτίζεται με την οπτική γωνία του θεατή), να μην διαφέρει σημαντικά από αυτή του ηθοποιού. Με αυτό τον τρόπο, όσο περισσότερο αυτό που βλέπει ο ηθοποιός τείνει να εξισωθεί με αυτό που βλέπει ο θεατής, τόσο περισσότερο ισχυρότερος ο δεσμός ταύτισης, η ενσυναίσθηση. Το όριο αυτής της διαδικασίας είναι τα found footage θρίλερ(paranormal activity, Βlairwitch project, REC) που υιοθετούν μια πρώτου προσώπου γωνία λήψης στην οποία η διαφορά μεταξύ ηθοποιού και θεατή αποκτά την ελάχιστη τιμή της. Σε αυτό το sub-genre δεν υπάρχει κλασική σκηνοθεσία, ούτε ρόλοι με την συνηθισμένη έννοια.Τα γεγονότα που απαρτίζουν την πλοκή υποτίθεται έχουν τραβηχθεί μέσω μιας συνηθισμένης κάμερας, το υλικό δεν έχει υποστεί την επεξεργασία του μοντάζ, ώστε να προσομοιώνει την εμπειρία της πραγματικής ζωής.τα όρια μεταξύ ζωής και τέχνης γίνονται θολά…
Βασίλης Τρωίζος
Advertisements

One thought on “Το κινηματογραφικό μάτι- η περίπτωση του θρίλερ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s